Ok, first things first. Voor wie het zich nog steeds afvraagt, ja, de meisjes zijn hier mooi. En oja, met mij gaat het goed!

Over mijn reis is niet veel bijzonders te melden. Ik ben vrijdag 16 maart in het vliegtuig gestapt naar Madrid. Het afscheid was niet moeilijk, want ik had er heel veel zin in, maar het was allemaal wel heel eng. Ik vond het vooral heel rot om net je ouders en een paar vrienden gedag te zeggen en dan een paar meter verderop alsnog op een bankje moet gaan zitten wachten.

Overstappen had ik nog nooit gedaan en Madrid is zo´n rotvliegveld met treintjes. Een doolhof. Maar in kwam George tegen, een man uit Madrid, die zo ver als mogelijk met mij mee liep en mij alles haarfijn uit kon leggen in vloeiend engels. Ook op het vliegveld in Buenos Aires werd ik goed geholpen door Mariana uit Neuquen. Ik nam een shuttlebus naar Retiro (het grote trein- en busstation van B.A.) en ik besloot naar het hostel te lopen. Ik ben toen vrij direct verdwaald geraakt. De afstanden waren ook wat groter dan verwacht en ik heb zo´n 3 uur door B.A. gelopen, waarvan ik zo´n twee uur niet wist waar ik was. Ik heb zo wel gelijk al een flink deel van de stad gezien.

Alle zorgen die ik had over wat ik moest doen in zo´n waanzinnige stad en hoe ik mensen moest ontmoeten waren de volgende ochtend bij het ontbijt gelijk verdwenen. Ik raakte onmiddelijk in gesprek met Ivan, een jongen uit Alaska. Hij had echt al de hele wereld gezien. Het enige continent waar hij niet (uitgebreid) was geweest was Afrika. Ik ben die dag met hem en een Iers stel naar La Boca geweest. Dat is een vrij toeristische buurt waar alle huizen in prachtige, felle, primaire kleuren zijn geschilderd. Na die dag maakte ik mij nog maar weinig zorgen. Ik bleef voor drie dagen in het hostel en daarna ben ik verhuisd naar Julia Peralta, een local daar. Was goed voor mijn spaans.

Inmiddels ben ik nu een week in B.A. en heb ik het meeste gezien. San Telmo, de oudste buurt van B.A., el Tigre en zijn delta, Palermo, de winkelbuurt, Ricoleta, de rijkere buurt, de haven Puerto Madero, waar de filmsterren en allerrijkste mensen wonen met daarachter het Reserva Ecológica en natuurlijk het centrum met de regeringsgebouwen. Ik ben ook dagen gewoon gaan lopen en dat bracht mij op prachtige plekken waar geen toerist komt.

De cultuur is een beetje gemixt hier. Aan de ene kant is iedereen ontzettend behulpzaam en aardig, maar aan de andere kant is het verkeer vrij brutaal. Wat ook erg opvalt is dat jongens hun vriendin vaak niet bij hun hand pakken, maar bij hun nek. Alsof ze duidelijk willen maken dat ze de kant op gaan die hij graag wil.

Het weer is ook heel erg goed. De eerste twee dagen zweette ik me helemaal kapot. Het was 30 graden met een vochtigheid van ongeveer 60 procent. De derde dag begon goed, maar ´s avonds begon het opeens een partij te storten! Dikke vette druppels met af en toe een hagelsteen ter grootte van een walnoot (!). De dagen daarna waren lekker warm, maar niet té. Eigenlijk perfect.

Ik ben nu vrij goed gewend aan de stad. Het is niet meer eng, mijn spaans is een stuk beter, openbaar vervoer is geen probleem meer en ik weet vrij goed de weg. Volgens mij is dat het moment om hier weg te gaan en dat is ook wat ik vanavond ga doen. Ik vertrek om 19.35 (voor jullie dus 23.35) naar San Carlos de Bariloche. Dat ligt bij de Andes en is 22 uur met de bus. Zonder mp3-speler wordt dat een leuk geintje.

Het eten hier is erg goed, maar alleen als je er flink voor betaalt. De budget-maaltijden zijn niet veel waard. Überhaupt is het een verrassend duur land, het geld jaagt er al doorheen. Daarom heb ik besloten dat ik in mijn laatste maand nog 3 weken ofzo naar Bolivia ga, zeker nu ik een aantal foto´s heb gezien, wauw! Maar eerst ga ik dus naar het zuiden, naar Patagonië, en hopelijk zelfs naar Tierra del Fuego. Dat schijnt het mooist te zijn in deze tijd van het jaar.

Ik mis jullie best een beetje, maar niet te veel, daar heb ik het veel te fantastisch voor!

Ik ga proberen eens per week een verhaal te plaatsen, maar pin me er niet op vast.

Heel veel liefs!